inloggen / registreer

Jurisprudentie

BA1637

Datum uitspraak2007-05-22
Datum gepubliceerd2007-05-22
RechtsgebiedStraf
Soort ProcedureCassatie
Instantie naamHoge Raad
Zaaknummers01122/06 B
Statusgepubliceerd

Indicatie

Beklagzaak. Ingevolge art. 116.1 Sv doet het OM de inbeslaggenomen voorwerpen teruggeven aan de beslagene zodra het belang van de strafvordering zich daartegen niet meer verzet. In het systeem van de wet ligt aldus besloten dat, indien het OM bij de behandeling van een beklag a.b.i. art. 552a Sv te kennen geeft van oordeel te zijn dat het belang van de strafvordering zich niet meer tegen de gevraagde teruggave verzet, de rechter, zonder zelf in een beoordeling van dat punt te treden, op het klaagschrift dient te beslissen. I.c. heeft de OvJ te kennen gegeven dat het onderzoeksbelang zich niet langer verzet tegen opheffing van het beslag. De rb had derhalve het beklag gegrond moeten verklaren en o.g.v. art. 552a.6 Sv de daarmee overeenkomende last behoren te geven. Het oordeel van de rb dat zij geen last tot teruggave zal geven aangezien conservatoir beslag zal worden opgelegd, is onjuist nu de wet daarin niet voorziet.

Conclusie anoniem

Griffienr. 01122/06 B Mr. Wortel Zitting:20 maart 2007 Conclusie inzake: [verzoekster = klaagster] 1. Dit cassatieberoep betreft een beschikking van de Rechtbank te Maastricht waarbij een namens verzoekster ingediend beklag, strekkende tot teruggave aan haarzelf van inbeslaggenomen geld (bedragen van € 1.100 en € 26.000), ongegrond is verklaard. 2. Namens verzoekster heeft mr B.G.J. de Rooij, advocaat te Eindhoven, een schriftuur houdende cassatieklachten ingediend. 3. In de bestreden beschikking is overwogen, voor zover hier van belang: "De officier van justitie heeft in raadkamer te kennen gegeven dat het onderzoeksbelang in de strafzaak zich niet langer verzet tegen opheffing van het beslag maar dat het inbeslaggenomene niet aan klaagster behoort te worden teruggegeven aangezien er een vordering tot het [lees: ontnemen van, A-G] wederrechtelijk verkregen voordeel zal worden ingediend. De rechtbank is gezien de inhoud van het procesdossier en het verhandelde in raadkamer van oordeel dat het onderzoeksbelang het voortduren van het beslag niet langer vordert. Tevens is het niet zeer waarschijnlijk dat de strafrechter, later oordelend, het inbeslaggenomene verbeurd zal verklaren dan wel aan het verkeer zal ontrekken. Toch zal een last tot teruggave niet worden gegeven, aangezien er ook conservatoir beslag zal worden gelegd en er sprake is van een verdenking ter zake van een misdrijf bedreigd met een geldboete van de vijfde categorie terwijl zich niet het geval voordoet dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter een geldboete dan wel een verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal opleggen. Het beklag van klaagster zal daarom ongegrond worden verklaard." 4. Hiertegen wordt terecht de klacht opgeworpen dat de Rechtbank, eenmaal vastgesteld hebbend dat er geen onderzoeksbelang meer is waardoor handhaving van het op de voet van art. 94 Sv gelegde beslag wordt gerechtvaardigd, het beslag had moeten opheffen en de teruggave aan de beslagene had moeten bevelen. De wet kent niet de mogelijkheid zodanige last tot teruggave te weigeren in afwachting van andere beslaglegging. Ook terecht wordt er in de toelichting op het middel op gewezen dat nergens uit blijkt dat ten tijde van het geven van de bestreden beschikking, 14 maart 2006, toepassing was gegeven aan het bepaalde in art. 103 Sv 5. De officier van justitie in het arrondissement Maastricht heeft nog een stuk nagezonden waaruit blijkt dat de rechter-commissaris in de rechtbank aldaar op 26 juni 2006 verlof heeft verleend (overigens onder een ander parketnummer dan op de eerder toegezonden stukken is vermeld) tegen verzoekster een strafrechtelijk financieel onderzoek in te stellen. In zijn begeleidende brief maakt de officier van justitie gewag van een voornemen om in verband met dit SFO conservatoir beslag te leggen, waarmee naar het inzicht van de officier van justitie het belang bij het cassatieberoep zou komen te vervallen. 6. Dat lijkt mij niet juist. De enkele aankondiging dat op andere wettelijke grond beslag zal worden gelegd is onvoldoende om teruggave te weigeren indien de aanvankelijke grond voor beslaglegging is weggevallen. Dat geldt ook voor de aankondiging van handhaving van het bestaande beslag in de vorm van conservatoir beslag. Die enkele mededeling kan in deze zaak niet het oordeel dragen dat er geen redelijk belang meer is bij beoordeling van de opgeworpen cassatieklacht. 7. Die beslissing zou uiteraard wel genomen kunnen worden indien zeker is dat het betreffende voorwerp inmiddels op andere titel is inbeslaggenomen. Daarom verzocht ik de officier van justitie in de gelegenheid te stellen iets te produceren waaruit kan blijken dat het beslag op de in het klaagschrift bedoelde geldbedragen inmiddels (metterdaad) is gehandhaafd als een conservatoir beslag. 8. Daarop heeft de officier van justitie niet gereageerd. Verzoekster heeft derhalve belang bij een beslissing op haar terecht opgeworpen cassatieklacht. Dat kan overigens een Pyrrusoverwinning blijken te zijn, want als de Hoge Raad de strekking van deze conclusie kan volgen zal het de officier van justitie ook bij kennisneming van de uitkomst van dit cassatieberoep nog vrijstaan conservatoir beslag op de betreffende geldbedragen te leggen - aangenomen, uiteraard, dat de ontnemingsprocedure dan nog loopt. 9. Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden beslissing, met terug- of verwijzing van de zaak teneinde opnieuw op het beklag te doen beslissen. De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden,

Uitspraak

22 mei 2007 Strafkamer nr. 01122/06 B SM Hoge Raad der Nederlanden Beschikking op het beroep in cassatie tegen een beschikking van de Rechtbank te Maastricht van 14 maart 2006, nummer RK 06/9, op een beklag als bedoeld in artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering, ingediend door: [klaagster], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1975, wonende te [woonplaats]. 1. De bestreden beschikking De Rechtbank heeft ongegrond verklaard het door klaagster ingediende beklag strekkende tot teruggave aan haar van de bovenvermelde beschikking omschreven geldbedragen. 2. Geding in cassatie Het beroep is ingesteld door de klaagster. Namens deze heeft mr. B.G.J. de Rooij, advocaat te Eindhoven, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal Wortel heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden beslissing, met terug- of verwijzing van de zaak teneinde opnieuw op het beklag te doen beslissen. 3. Beoordeling van het middel 3.1. Het middel klaagt dat de Rechtbank een onjuiste maatstaf heeft aangelegd bij de beoordeling van het beklag, althans ten onrechte heeft geoordeeld alsof sprake is van een conservatoir beslag op de voet van art. 94a Sv. 3.2. De Rechtbank heeft de ongegrondverklaring van het beklag als volgt gemotiveerd: "De officier van justitie heeft in raadkamer te kennen gegeven dat het onderzoeksbelang in de strafzaak zich niet langer verzet tegen opheffing van het beslag maar dat het inbeslaggenomene niet aan klaagster behoort te worden teruggegeven aangezien er een vordering tot het ontnemen van wederrechtelijk verkregen voordeel zal worden ingediend. De rechtbank is gezien de inhoud van het procesdossier en het verhandelde in raadkamer van oordeel dat het onderzoeksbelang het voortduren van het beslag niet langer vordert. Tevens is het niet zeer waarschijnlijk dat de strafrechter, later oordelend, het inbeslaggenomene verbeurd zal verklaren dan wel aan het verkeer zal ontrekken. Toch zal een last tot teruggave niet worden gegeven, aangezien er ook conservatoir beslag zal worden gelegd en er sprake is van een verdenking ter zake van een misdrijf bedreigd met een geldboete van de vijfde categorie terwijl zich niet het geval voordoet dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter een geldboete dan wel een verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal opleggen. Het beklag van klaagster zal daarom ongegrond worden verklaard." 3.3. Ingevolge art. 116, eerste lid, Sv doet het openbaar ministerie de inbeslaggenomen voorwerpen teruggeven aan de beslagene zodra het belang van de strafvordering zich daartegen niet meer verzet. In het systeem van de wet ligt aldus besloten dat, indien het openbaar ministerie bij de behandeling van een beklag als bedoeld in art. 552a Sv te kennen geeft van oordeel te zijn dat het belang van de strafvordering zich niet meer tegen de gevraagde teruggave verzet, de rechter, zonder zelf in een beoordeling van evenvermeld punt te treden, op het klaagschrift dient te beslissen. 3.4. Uit de hiervoor onder 3.2 weergegeven overwegingen van de Rechtbank blijkt dat de Officier van Justitie te kennen heeft gegeven dat het onderzoeksbelang zich niet langer verzet tegen opheffing van het beslag. Gelet op het hiervoor onder 3.3 overwogene had de Rechtbank het beklag derhalve gegrond moeten verklaren en op de voet van art. 552a, zesde lid, Sv de daarmee overeenkomende last behoren te geven. 3.5. Het oordeel van de Rechtbank dat zij geen last tot teruggave zal geven aangezien conservatoir beslag zal worden gelegd, is onjuist nu de wet daarin niet voorziet. 3.6. Het middel is terecht voorgesteld. 4. Slotsom Hetgeen hiervoor is overwogen brengt mee dat de bestreden beschikking niet in stand kan blijven en als volgt moet worden beslist. 5. Beslissing De Hoge Raad: vernietigt de bestreden beschikking; wijst de zaak terug naar de Rechtbank te Maastricht, opdat de zaak op het bestaande klaagschrift opnieuw wordt behandeld en afgedaan. Deze beschikking is gegeven door de vice-president F.H. Koster als voorzitter, en de raadsheren A.J.A. van Dorst en H.A.G. Splinter-van Kan, in bijzijn van de waarnemend griffier J.D.M. Hart, in raadkamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 22 mei 2007.